Welkom op Baronie Dames 1

Het is vooral onwerkelijk wat er op dit moment gebeurd. Daarmee niet minder waar. Even de feiten op een rijtje; in totaal speelde de Baronessen dit voetbaljaar 18 competitiewedstrijden. Van die 18 wedstrijden verloren we er 1, uit, bij Marjola Girls. Twee keer werd er gelijk gespeeld, opnieuw uit bij Marjola Girls en thuis tegen Roosendaal. De rest van de wedstrijden werden gewonnen. Laatste winstpartij 4-1, uit, tegen BSC. Dit betekend van 18 gespeelde wedstrijden, 15 winstpartijen.

Onze laatste partij voor de kampioenswedstrijd werd afgelopen zondag in Roosendaal tegen BSC gespeeld. Een wedstrijd waarin Baronie in tien minuten vijf kansen creeerde. Dat we er geen bal inschoten was op dat moment bijzaak. Gefocust, getergd en zelfverzekerd stonden de dames op het veld. Nooit, geen moment, heb ik gedacht dat we deze wedstrijd zouden verliezen. De speelsters van BSC renden achter de bal en dames van Baronie aan. Achter de feiten aanlopen, zo zou je het kunnen duiden. Twijfel mag, aarzelen niet en zo scoorde, opnieuw Caroline, de openingstreffer. Een voorzet van Esther werd met de knie de goal ingewerkt. Daarvoor had Esther zelf de score kunnen openen maar verzuimde dit.

Door zelf een goal te scoren ontkende BSC de dames van Baronie. De rug werd gerecht, de kin ging omhoog, borst vooruit. Coco probeert een stiftje maar voert haar plannetje verkeerd uit. Niet veel later scoort ze alsnog, 2-1 vlak voor rust. Vlak na rust word de zeer sterk spelende Marieke in de zestien naar beneden gehaald door een speelster van BSC waarna Coco vanaf 11 meter de keepster van BSC opnieuw verschalkt. Marieke beloond zichzelf en het team met een goal, 4-1, wedstrijd gespeeld. Knappe goal trouwens. De twintig minuten die daarop volgen zijn op een vrije trap na, eenrichtingsverkeer. Brit, Marieke, Esther, Coco, allemaal verzuimden ze van de 4-1 een monsterscore te maken.

Iedereen met een beetje gevoel, verwacht dat de spanning in de groep stijgt. Doelstelling was behoud in de vierde klasse. Hernieuwde doelstelling is nu kampioen worden. Maar er is geen spanning, of onrust, we zijn rustig. Juist nu we keer op keer bevestigd zien in het veldspel en de uitslag dat we een hele goede hechte ploeg zijn.

Aardig voor onze volgende tegenstander, de dames uit Axel is te weten dat zij 15 april op kunstgras de wedstrijd tegen de Baronessen zullen spelen. Vinden ze niet zo leuk. Aardig voor de dames uit Axel is te weten dat wij in 7 wedstrijden 31 goals maakte. Dat is natuurlijk best veel. Voor de neutrale lezer even een feitje; zij maakte er meer dan de helft minder. Axel moet winnen om de tweede plek, die Baronie sowieso al heeft, te behouden. Tel daarbij op dat Baronie nog nooit verloor van Axel en dat we deze keer thuis spelen met waarschijnlijk veel publiek, tja.

We beseffen heel erg goed dat we bofkonten zijn, mazzelpikkies. Echter, op goed geluk, of toevallig is het niet zo dat we nummer 1 staan. We beseffen dat we vorig jaar in de laatste minuut door een vrije trap van Schaap 2-2 speelden tegen Alliance en daardoor kampioen werden. Het draait om talent en geluk. We beseffen dat we ook kunnen verliezen. We beseffen dat wij ook een slechte dag kunnen hebben. Daarom zal er deze week hard getraind worden, immers bestaat er getraind en ongetraind. Wij zijn getraind. Wij hebben talent. Soms wat geluk.

Wat we ons maar al te goed beseffen is het volgende; we zijn van heel ver gekomen, kunnen heel diep gaan en zullen de strijdbijl in het veld nooit begraven.

Laatste feitje; Baronie Dames 1 verloor in competitieverband nog nooit thuis. Incluis vorig seizoen. En het seizoen daarvoor. En wat niet kan, zal ook nooit gebeuren.